Eğlenceli bir hafta sonu

Geçtiğimiz hafta sonu Southern Economic Association'ın (SEA) düzenlemiş olduğu yıllık ekonomi konferansına katılmak üzere Texas'ın San Antonio şehrine gitme fırsatım oldu. Meşhur Riverwalk muhitine bakan 35 katlı Marriott otelinde gerçekleşen konferans ile ilgili birkaç izlenimimi aktarayım ve siz okuyucularımla paylaşayım istedim. Konferansın websayfasından (http://www.southerneconomic.org/) katılımcıları ve sunumlarını bulup bilgisayarınıza indirmeniz mümkün. Pazartesi gününe de sarkarak 3 gün süren konferansın 10 bölümden oluştuğunu ve her bölümde yaklaşık 15 kadar seans olduğunu ve her seans'ta 25'er dakikadan 4 makalenin sunulduğunu söylemem organizasyonun büyüklüğü hakkında malumat vermesi açısından kafidir diye düşünüyorum.


3 gün boyunca sabahtan aksama kadar her an onlarca tebliğin sunulduğu konferansta kendimi Pazar sabahı 10'da 10 numaralı konferans odasında makalemi sunarken buldum. (Makale de 10 numara idi diye sizi etki altında bırakmaya çalışmayacağım :) Bu arada bankalardaki Sweep hesapları ile ilgili makalesini sunan bir profesörün de makalesini tartışma fırsatım oldu. Modelinin güzel ve eksik yönlerini yazarına ilettim. Hoşuna gitmiş olucak ki yazar bana kişisel bilgilerini verdi ve adeta işbirliği yapmamız için kanca taktı. tabi bu haliyle her türlü işbirliğine açık olmak benim faydama diye düşünüyorum :(

Bunca iktsatçının dünyanın birçok yerlerinden kalkıp gelmeleri tabi her hali ile herşeyin ekonomi solukladığı bir ortamda insan heyecanlanmıyorum dese yalan olur. Nasıl NBA maçlarını izlemeye gittiğinizde etki altında kalıyorsanız, konferans ortamı da insanı bambaşka etkiliyor. Normal zamanda hiçbir Allah'ın kulunun anlamayacağı makalenizi birçok zeki insan aynı anda dinliyor ve siz de elinizde olmadan bayağı heyecanlanıyorsunuz doğal olarak.

Kendi sunum yaptığım seansta Amerikan Merkez bankasından ve ülkenin değişik seçkin üniversitelerinden gelmiş akademisyenlerle tanışma ve kart alışverişinde bulunma fırsatım oldu. Sunum yaptığım makaleme yapıcı eleştiriler aldım ve gelecek ile ilgili ümitlendim diyebilirim. Bir an önce yayınlanması için hakemli bir dergiye gönderme konusunda sanırım ikna oldum. Sonuç itibarı ile kaliteden çok yayın sayılarının etkili olduğu bir sistemde genç bir akademisyen olarak kalite şu an için en son endişe duymam gereken husus. Birçok akademisyenin ortak görüşü mesleğin ilk yıllarının tamamen "survival" üzerine kurulu olduğu şeklinde. Hatta bundan bir kaç yazı öncesinde Levent bey de benzer şekilde "publish or perish" diyerek bunu çok veciz ifade etmişti.

İşbirliği ortamlarının oluşabileceği panayır ortamı türü faaliyetler bunlar adeta. Yani insanlar bu aralar ne konularda çalışıyorlar, yani tabiri caiz ise iktisatta bu aralar moda nedir sorusunun yanıtı bu tür konferans salonlarında bulunabilir diye tahmin ediyorum.

Türkiye'de de bir gün bu türden büyük organizasyonların yapılacağını düşünüyorum. Bu bizim uluslararası sahadaki pozisyonumuz ve akademik prestijimizi artıracaktır. Antalya, Kayseri, Gaziantep, Denizli veya Konya gibi Anadolu şehirleri bu konuda önden gitmeleri gerekir zira kendilerinin kazancı büyük şehirlerdekine kıyaslanınca çok daha büyük olur.